zweet probleem
Geplaatst: di 14 feb 2006, 22:30
Hoi allemaal,
Eindelijk heb ik deze site gevonden, want ik loop nu alweer 6 jaar met het zweet probleem rond en wist niet dat er een forum als dit bestond. Ik herken veel en dat doet me eigenlijk wel goed, zo van, Goh, ik heb dat ook uitgeprobeerd enzo.
Bij mij begon het ineens, toen 28, nu 34, toen ik vaker op het podium moest en soms onzeker werd, maar had het toen niet door. Pas nadat het een probleem was geworden keek ik naar foto's en herkende dat ik toen zweetplekken onder mijn oksels had die ik vroeger niet had, ook niet toen ik op het podium stond. Ik weet het niet zeker, maar het komt toch vanwege nervositeit, niet alleen bij sociale omgang, maar ook in het algemeen. Bij mij begon het toen ik mijn vader had verloren aan kanker, een algemeen wantrouwen in het menselijk lichaam zal ik maar zeggen. De grond onder de voeten weg, de basis weg, waar ik zoveel vertrouwen in had.
Toen ik eenmaal foefjes ging bedenken tegen de zweet plekken, toen raakte ik nog onzekerder en het was behoorlijk frusterend. Ik sta voor de klas, geef sportlessen, dus daar mag je gelukkig zweten en doe dat dan ook, maar als je nog voor de warming-up al zweet plekken heb is dat toch wel een beetje raar. Dus ik geef les in topjes en zwarte shirtjes, het is niet anders. Ik begon ook thuis te zweten, als ik met iemand aan het telefoneren was en bij vrienden, familie zelfs. Het was zo erg dat ik me op de heenweg al helemaal druk maakte en al zo erg zweette. Soms trok ik in de auto mijn shirt maar uit en wapperde ermee in de wind, door het open raam, om een beetje te drogen. Je kunt ook moeilijk 2 dezelfde shirts meenemen.
Maar goed, ik kwam er zo langzaam achter dat ik meer mensen zag met zweet plekken onder de oksels en dat ik niet de enige was die er last van had. In plaats van ertegen te vechten besloot ik het te accepteren, zo is het en mijn leven is nog net zoveel waard en leuk en elk moment mag ik beleven en leven en genieten. Zelfacceptatie. Nu zweet ik doorgaans niet meer, alleen nog voor de klas en dat los ik op met shirts, dubbele of zwarte. Bij familie en vrienden is het weg, maar soms ineens komt het op een onbenullig moment. Ik herken dan weer weer de nervositeit, maar kan het niet goed plaatsten of bevatten en dus ook niet goed loslaten.
Juist als ik heel graag iets wil, bv een lied zingen of een dans, als het niet spontaan is, maar als ik mijn beurt moet afwachten, dan bouw ik de spanning op, terwijl ik het toch heel leuk vind, maar het zijn de zenuwen. Ach, het is eigenlijk wel grappig, maar ik vond het echt verschrikkelijk. Door het overmatig zweten had ik schrale oksels gekregen en kreeg onder mijn oksels exceem, kon geen deodorant meer verdragen. Nu gebruik ik Nivea, in het kleine flesje, gaat goed de geur tegen, ben droog, alleen soms wordt ik overvallen. Ik weet dat ik ook deze momenten te boven zal komen. Het is voor mij gebeleken dat er een zekere innelijke spanning is die het zweten bevordert, ongeacht of iemand het of je kan zien. Vooral bij persoonlijke gesprekken. Om innerlijke rust te krijgen ben ik begonnen met lichaamsmassages te nemen, yoga, reiki, veel wandelen in het bos, ontspannen, goed door ademen. Veel contact met mezelf dus en heb een soort van dagboek, maar het is meer een persoonlijkschrift, waarin ik met mezelf in dialoog ben. Hierin kan ik zien wat steeds terugkomende probelemen zijn en mijn reactie patronen en mijn ontwikkelingen. Mischien dat jullie hier iets aan hebben.
Voor mij is de beste oplosing niet al die deo's of medicatie, maar werken aan de oorzaken van het probleem, want voor mij is het een lichamelijke uiting, die je dus niet zo 1,2,3 kunt controleren, maar die vannuit inerlijke onrust komt. Ik hoop dat ik hiermee een bijdrage heb kunnnen leveren aan dit onderwerp en dat sommigen van jullie hier iets aan hebben. Voor anderen kan het natuurlijk echt een lichamelijk defect zijn, waardoor er overmatige transpiratie is, dan zijn medicatie e.d. wel weer geschikt en gelukkig maar dat het dan ook mogelijk is.
Ik wens iedereen veel sterkte en wijsheid.
Eindelijk heb ik deze site gevonden, want ik loop nu alweer 6 jaar met het zweet probleem rond en wist niet dat er een forum als dit bestond. Ik herken veel en dat doet me eigenlijk wel goed, zo van, Goh, ik heb dat ook uitgeprobeerd enzo.
Bij mij begon het ineens, toen 28, nu 34, toen ik vaker op het podium moest en soms onzeker werd, maar had het toen niet door. Pas nadat het een probleem was geworden keek ik naar foto's en herkende dat ik toen zweetplekken onder mijn oksels had die ik vroeger niet had, ook niet toen ik op het podium stond. Ik weet het niet zeker, maar het komt toch vanwege nervositeit, niet alleen bij sociale omgang, maar ook in het algemeen. Bij mij begon het toen ik mijn vader had verloren aan kanker, een algemeen wantrouwen in het menselijk lichaam zal ik maar zeggen. De grond onder de voeten weg, de basis weg, waar ik zoveel vertrouwen in had.
Toen ik eenmaal foefjes ging bedenken tegen de zweet plekken, toen raakte ik nog onzekerder en het was behoorlijk frusterend. Ik sta voor de klas, geef sportlessen, dus daar mag je gelukkig zweten en doe dat dan ook, maar als je nog voor de warming-up al zweet plekken heb is dat toch wel een beetje raar. Dus ik geef les in topjes en zwarte shirtjes, het is niet anders. Ik begon ook thuis te zweten, als ik met iemand aan het telefoneren was en bij vrienden, familie zelfs. Het was zo erg dat ik me op de heenweg al helemaal druk maakte en al zo erg zweette. Soms trok ik in de auto mijn shirt maar uit en wapperde ermee in de wind, door het open raam, om een beetje te drogen. Je kunt ook moeilijk 2 dezelfde shirts meenemen.
Maar goed, ik kwam er zo langzaam achter dat ik meer mensen zag met zweet plekken onder de oksels en dat ik niet de enige was die er last van had. In plaats van ertegen te vechten besloot ik het te accepteren, zo is het en mijn leven is nog net zoveel waard en leuk en elk moment mag ik beleven en leven en genieten. Zelfacceptatie. Nu zweet ik doorgaans niet meer, alleen nog voor de klas en dat los ik op met shirts, dubbele of zwarte. Bij familie en vrienden is het weg, maar soms ineens komt het op een onbenullig moment. Ik herken dan weer weer de nervositeit, maar kan het niet goed plaatsten of bevatten en dus ook niet goed loslaten.
Juist als ik heel graag iets wil, bv een lied zingen of een dans, als het niet spontaan is, maar als ik mijn beurt moet afwachten, dan bouw ik de spanning op, terwijl ik het toch heel leuk vind, maar het zijn de zenuwen. Ach, het is eigenlijk wel grappig, maar ik vond het echt verschrikkelijk. Door het overmatig zweten had ik schrale oksels gekregen en kreeg onder mijn oksels exceem, kon geen deodorant meer verdragen. Nu gebruik ik Nivea, in het kleine flesje, gaat goed de geur tegen, ben droog, alleen soms wordt ik overvallen. Ik weet dat ik ook deze momenten te boven zal komen. Het is voor mij gebeleken dat er een zekere innelijke spanning is die het zweten bevordert, ongeacht of iemand het of je kan zien. Vooral bij persoonlijke gesprekken. Om innerlijke rust te krijgen ben ik begonnen met lichaamsmassages te nemen, yoga, reiki, veel wandelen in het bos, ontspannen, goed door ademen. Veel contact met mezelf dus en heb een soort van dagboek, maar het is meer een persoonlijkschrift, waarin ik met mezelf in dialoog ben. Hierin kan ik zien wat steeds terugkomende probelemen zijn en mijn reactie patronen en mijn ontwikkelingen. Mischien dat jullie hier iets aan hebben.
Voor mij is de beste oplosing niet al die deo's of medicatie, maar werken aan de oorzaken van het probleem, want voor mij is het een lichamelijke uiting, die je dus niet zo 1,2,3 kunt controleren, maar die vannuit inerlijke onrust komt. Ik hoop dat ik hiermee een bijdrage heb kunnnen leveren aan dit onderwerp en dat sommigen van jullie hier iets aan hebben. Voor anderen kan het natuurlijk echt een lichamelijk defect zijn, waardoor er overmatige transpiratie is, dan zijn medicatie e.d. wel weer geschikt en gelukkig maar dat het dan ook mogelijk is.
Ik wens iedereen veel sterkte en wijsheid.