door malle » do 07 jul 2011, 11:57
25 jaar leven met hyperhidrosis, ik ken het. Bij mij ook ongeveer zolang.
Al van kleinsaf had ik zweethanden. Echt niet leuk. Zo is het eerste wat ik me herinner, in het tweede leerjaar (was 6 jaar oud), dat de leerkracht echt kwaad op me was dat ik zo 'n zweethanden had dat ik bijna niet kon meeknutselen (boetseren van klei, tekeningen maken ed.). Daar begint het al. Ik ben door zulke situaties heel verlegen geworden, en dat is nog niet veranderd.
Vanaf een jaar of 12 ben ik door die verlegenheid enorm beginnen zweten op m'n voorhoofd. Dat werd geactiveerd door stressfactoren zoals iets moeten zeggen in de klas, wachten in de winkel, noem maar op. Ik had gelukkig goede kameraden die me steunde in m'n strijd.
Toen ik 19 was (het zweten op m'n handen was ondraagbaar geworden, zo'n pijnlijke prikkelingen in m'n handen dat het leek alsof er 100 naalden tegelijk in m'n handen gestopt werden), heb ik iets gezien op tv dat m'n leven ging veranderen (dacht ik toch), de sympathectomie.
Het was afzien de eerste 4 weken, maar m'n handen waren droog. En er kwam geen druppel zweet meer uit m'n voorhoofd. Was dat een verandering in m'n leven! Ik kon alles doen en zeggen wat ik wou zonder één druppel zweet.
Een half jaar later ben ik beginnen zweten op m'n rug, en beetje bij beetje kwam daar buik, billen, armen en benen, voeten bij. En ra ra, mijn handen zijn nu ook weer constant vochtig. Nu is het zelfs zo erg geworden dat, als ik weer zo'n zweetbui krijg, dat m'n kleren (echt alles, t-shirt, ondergoed,broek en kousen) binnen de 5 minuten echt doorweekt zijn van het zweet. En nog maar te zwijgen van die geurtjes (vooral dan tussen de benen). Je wassen helpt ... voor een uurtje of zo.
Dan begin je idd truukjes te zoeken om het niet te laten opvallen, zoals polyester t-shirts en broeken, overal reservekledij meenemen, maandverband in je onderbroek leggen, zeker niet op plastic en stoffen stoelen gaan zitten...
Ik heb al vanalles geprobeerd, zoals oxybutinine, maar daar begon ik echt op door te flippen. Behandelingen als botox, die laserbehandeling, ea kan ik helaas niet betalen (en geld maakt niet gelukkig zegt men dan).
Vorig jaar heb ik er een zware depressie aan overgehouden, ondertussen m'n werk ook kwijtgespeeld door die rotte hyperhidrose.
Maar ik blijf doorgaan, er zit toch niks anders op. Ik heb gelukkig een relatie die al 11 jaar stand houdt en ze leidt me door zware tijden. Moest ik haar nog verliezen, dan zie ik maar één uitweg meer, maar daar wil ik niet aan denken...
Enfin, ik ben blij dat ik niet de enige ben.
groetjes, de malle
25 jaar leven met hyperhidrosis, ik ken het. Bij mij ook ongeveer zolang.
Al van kleinsaf had ik zweethanden. Echt niet leuk. Zo is het eerste wat ik me herinner, in het tweede leerjaar (was 6 jaar oud), dat de leerkracht echt kwaad op me was dat ik zo 'n zweethanden had dat ik bijna niet kon meeknutselen (boetseren van klei, tekeningen maken ed.). Daar begint het al. Ik ben door zulke situaties heel verlegen geworden, en dat is nog niet veranderd.
Vanaf een jaar of 12 ben ik door die verlegenheid enorm beginnen zweten op m'n voorhoofd. Dat werd geactiveerd door stressfactoren zoals iets moeten zeggen in de klas, wachten in de winkel, noem maar op. Ik had gelukkig goede kameraden die me steunde in m'n strijd.
Toen ik 19 was (het zweten op m'n handen was ondraagbaar geworden, zo'n pijnlijke prikkelingen in m'n handen dat het leek alsof er 100 naalden tegelijk in m'n handen gestopt werden), heb ik iets gezien op tv dat m'n leven ging veranderen (dacht ik toch), de sympathectomie.
Het was afzien de eerste 4 weken, maar m'n handen waren droog. En er kwam geen druppel zweet meer uit m'n voorhoofd. Was dat een verandering in m'n leven! Ik kon alles doen en zeggen wat ik wou zonder één druppel zweet.
Een half jaar later ben ik beginnen zweten op m'n rug, en beetje bij beetje kwam daar buik, billen, armen en benen, voeten bij. En ra ra, mijn handen zijn nu ook weer constant vochtig. Nu is het zelfs zo erg geworden dat, als ik weer zo'n zweetbui krijg, dat m'n kleren (echt alles, t-shirt, ondergoed,broek en kousen) binnen de 5 minuten echt doorweekt zijn van het zweet. En nog maar te zwijgen van die geurtjes (vooral dan tussen de benen). Je wassen helpt ... voor een uurtje of zo.
Dan begin je idd truukjes te zoeken om het niet te laten opvallen, zoals polyester t-shirts en broeken, overal reservekledij meenemen, maandverband in je onderbroek leggen, zeker niet op plastic en stoffen stoelen gaan zitten...
Ik heb al vanalles geprobeerd, zoals oxybutinine, maar daar begon ik echt op door te flippen. Behandelingen als botox, die laserbehandeling, ea kan ik helaas niet betalen (en geld maakt niet gelukkig zegt men dan).
Vorig jaar heb ik er een zware depressie aan overgehouden, ondertussen m'n werk ook kwijtgespeeld door die rotte hyperhidrose.
Maar ik blijf doorgaan, er zit toch niks anders op. Ik heb gelukkig een relatie die al 11 jaar stand houdt en ze leidt me door zware tijden. Moest ik haar nog verliezen, dan zie ik maar één uitweg meer, maar daar wil ik niet aan denken...
Enfin, ik ben blij dat ik niet de enige ben.
groetjes, de malle