door Ina van Ringen » zo 22 mei 2005, 23:54
Hallo Allemaal,
Ik heb alles doorgelezen en het verbaasde mij, dat iedereen zo bang is om het te vertellen. Waarom? Je hebt toch niet voor deze kwaal gekozen?
Ik schrijf dit niet, omdat ik niet weet wat het is. Ik weet nl heel goed wat het is om hyperhidrosis te hebben. Ik ben nu 56, dus de overgang met opvliegers komt er ook nog eens bij.
Ik heb al mijn hele leven last van overmatig zweten en men wist nooit goed wat men er mee aan moest. Ook heel vaak hiervoor naar de huisarts geweest en van alles geprobeert en allerlei onderzoeken gehad. "Tja, er is niks aan te doen", en ik kon weer gaan. En ik modderde verder, had altijd extra kleding bij me om me te verdrogen etc.
In 2002 is onze kwaal op de TV geweest, bij BNN "Je zal het maar hebben", waar alles uitgebreid uitgelegd is en ook een aantal mensen hebben laten zien, wat een behandeling met Botox inhoud.
Toen ik hier van hoorde, ben ik naar mijn huisarts gegaan en kwam in het UMC terecht bij Dr Valk een anesthesioloog, die blokkade aanlegde voor patienten met pijn, maar hij wilde het bij mij ook proberen, om het zweten tegen te gaan. Ik heb twee keer een symphatectomie gehad, voor bijde liezen droog te leggen. Het hielp niets, terwijl deze behandeling niet zonder risico's is. Ze gaan immers met een lange naald langs je ruggewervel vanaf de rug naar voren om bij de zenuwen te komen.
Geen pretje, maar je hebt het er voor over. Daarna hebben we het over Botox gehad en ik moest naar het Wilhelmina ziekenhuis in Nijmegen (ik weet niet zeker of de naam goed is), daar was een dermatoloog, die Botox toediende.
Ik werk zelf in een ziekenhuis en vroeg aan de dermatoloog bij ons, hoe en wat , over Botox. Iedereen kon wel aan mij zien, dat ik overmatig zweette, want ik had altijd een handdoek in mijn nek, alsof ik gesport had.
"Wel", zei hij, "wat wil je weten?", waarop ik hem vertelde over de afspraak met de dermatoloog in Nijmegen en over mijn handicap.
"Meisje" zei hij, "dat is helemaal niet nodig, maak maar een afspraak, je krijgt van mij een recept voor de Botox. Tjonge, ik wist niet hoe ik het had, maar ik had al heel snel de Botox en daarna werd ik voor de eerste keer in de Botox gezet en......ik was droog. Kon mijn geluk niet op.
Mijn hoofd was als eerste aan de beurt, toen mijn bovenrug, daarna mijn middenrug en als laatse mijn onderrug. Ik had dus met een pauze van 3 weken elke keer, een Botox behandeling en dit ritueel hebeen we om de 4 maanden herhaald, dus 3 keer per jaar. En het hielp, echt het hielp.
Plien schrijft, het hielp niet, wel ik ben er zeker van, dat er iets fout is gegaan.
Goed, dit hebben we zo'n 2,5 jaar volgehouden, tot september 2004. Ik moest eigenlijk opnieuw voor een reeks Botox behandelingen, maar ik bleef maar droog en ik was blij, want ik wist dat het per 1 januari 2005 afgelopen zou zijn en ik dacht, "heb ik even mazzel, ik heb geen Botox meer nodig". Ik heb zelfs de twee laatste ampullen, per keer werden er twee ampullen gebruikt, weggegeven aan de dermatoloog, zodat hij er iemand anders nog mee kon helpen in 2005. De Botox is nl beperkt houdbaar, ondanks, dat het in de vriezer ligt en ik het altijd in tempex mee kreeg van de apotheek.
Goed, het is dus precies 1,5 jaar goed gegaan, grrrrr en nu begint het weer, dus handdoek in mijn nek, geen uniform aan, want dan ga ik nog harder zweten, de onder temperatuur en de vermoeidheid, die het met zich mee brengt. Het zijn voor ons gewoon tropen uren, als we werken en soms ben ik tenminste, de volgende dag nog niet eens hersteld en moet me afmelden op mijn werk. Ben ik nog licht in mijn hoofd, heb hoofpijn, heb weer eens kou op mijn spieren, gewoon omdat ik de hele dag NAT ben. :cry:
Goed, ik kom nu terug op het feit, dat jullie bang zijn om het te vertellen. Ik kan het me ook heel goed voorstellen, dat jullie het niet durven te vertellen, MAAR.........Ik vertel alles gewoon frank en vrij, leg uit wat hyperhidrosis is, dat het nog maar pas, een paar jaar, erkent wordt als een ziekte en handicap, en dat het heel langzaam uit de taboesfeer begint te komen. Ik vertel dan ook, dat er op het internet infotmatie te vinden is en niet in de laatste boeken, die bij ons op de afdeling liggen. Boeken waar alle medicijnen en kwalen in staan, boeken die zo'n 6 cm dik zijn en boeken die meer dan 1000 pagina's hebben. Zo nieuw is dus de ontdekking van hyperhidrosis.
Kom ik nu aan het eind van mijn verhaal, doordat ik er zo open over ben, en ook vertel welke moeite ik er voor moet doen en heb moeten doen in het verleden, hebben mijn vrienden en collegae, alsook de patienten, er begrip voor, zoals ik er bijloop. Waarom ik altijd extra kleren bij me heb, waarom ik in een 1 persoons huishouden, net zoveel trommels wasgoed heb als een normaal gezin, waarom ik altijd in T shirts van katoen loop en ga zo maar verder. Ik hoef het jullie niet te vertellen, want jullie moeten noodgedwongen hetzelfde.
Ik merk wel, dat ik altijd moet uitleggen, wat hyperhidrosis is, en krijg dan nog wel eens te horen, ach, die opvliegers heb ik ook, totdat ze een dag meelopen en zien, hoe erg het is en hoe nat ik word, de staaltjes van mijn hoofd zien lopen, want dat zijn geen druppels meer, maar straaltjes,
DAN geloven ze pas, dat het overmatig zweten is. Maar, die mensen houd je altijd, die zeggen "ach, zweten is gezond, beter dan als je niet kan zweten". Dan leg ik het maar weer uit en 9 van de 10 keer begrijpen de mensen het dan. Zoniet, dan zijn het sufkoppen, die je vriendschap niet waard zijn. :evil:
Maar, mijn advies is, wees er open over tegen iedereen, probeer over de drempel heen te stappen, je zal zien, dat het meevalt. Je komt er toch niet onderuit, want je kan het echt niet altijd verbergen.
Mij bevalt het prima, om iedereen, die het ziet in te lichten, WE MOETEN VAN DIE TABOE SFEER AF, DES TE EERDER WORDT ER WEER ECHT WAT AAN GEDAAN!!!!!!!!! :!: :!: :!:
Groetjes Ina
Hallo Allemaal,
Ik heb alles doorgelezen en het verbaasde mij, dat iedereen zo bang is om het te vertellen. Waarom? Je hebt toch niet voor deze kwaal gekozen?
Ik schrijf dit niet, omdat ik niet weet wat het is. Ik weet nl heel goed wat het is om hyperhidrosis te hebben. Ik ben nu 56, dus de overgang met opvliegers komt er ook nog eens bij.
Ik heb al mijn hele leven last van overmatig zweten en men wist nooit goed wat men er mee aan moest. Ook heel vaak hiervoor naar de huisarts geweest en van alles geprobeert en allerlei onderzoeken gehad. "Tja, er is niks aan te doen", en ik kon weer gaan. En ik modderde verder, had altijd extra kleding bij me om me te verdrogen etc.
In 2002 is onze kwaal op de TV geweest, bij BNN "Je zal het maar hebben", waar alles uitgebreid uitgelegd is en ook een aantal mensen hebben laten zien, wat een behandeling met Botox inhoud.
Toen ik hier van hoorde, ben ik naar mijn huisarts gegaan en kwam in het UMC terecht bij Dr Valk een anesthesioloog, die blokkade aanlegde voor patienten met pijn, maar hij wilde het bij mij ook proberen, om het zweten tegen te gaan. Ik heb twee keer een symphatectomie gehad, voor bijde liezen droog te leggen. Het hielp niets, terwijl deze behandeling niet zonder risico's is. Ze gaan immers met een lange naald langs je ruggewervel vanaf de rug naar voren om bij de zenuwen te komen.
Geen pretje, maar je hebt het er voor over. Daarna hebben we het over Botox gehad en ik moest naar het Wilhelmina ziekenhuis in Nijmegen (ik weet niet zeker of de naam goed is), daar was een dermatoloog, die Botox toediende.
Ik werk zelf in een ziekenhuis en vroeg aan de dermatoloog bij ons, hoe en wat , over Botox. Iedereen kon wel aan mij zien, dat ik overmatig zweette, want ik had altijd een handdoek in mijn nek, alsof ik gesport had.
"Wel", zei hij, "wat wil je weten?", waarop ik hem vertelde over de afspraak met de dermatoloog in Nijmegen en over mijn handicap.
"Meisje" zei hij, "dat is helemaal niet nodig, maak maar een afspraak, je krijgt van mij een recept voor de Botox. Tjonge, ik wist niet hoe ik het had, maar ik had al heel snel de Botox en daarna werd ik voor de eerste keer in de Botox gezet en......ik was droog. Kon mijn geluk niet op.
Mijn hoofd was als eerste aan de beurt, toen mijn bovenrug, daarna mijn middenrug en als laatse mijn onderrug. Ik had dus met een pauze van 3 weken elke keer, een Botox behandeling en dit ritueel hebeen we om de 4 maanden herhaald, dus 3 keer per jaar. En het hielp, echt het hielp.
Plien schrijft, het hielp niet, wel ik ben er zeker van, dat er iets fout is gegaan.
Goed, dit hebben we zo'n 2,5 jaar volgehouden, tot september 2004. Ik moest eigenlijk opnieuw voor een reeks Botox behandelingen, maar ik bleef maar droog en ik was blij, want ik wist dat het per 1 januari 2005 afgelopen zou zijn en ik dacht, "heb ik even mazzel, ik heb geen Botox meer nodig". Ik heb zelfs de twee laatste ampullen, per keer werden er twee ampullen gebruikt, weggegeven aan de dermatoloog, zodat hij er iemand anders nog mee kon helpen in 2005. De Botox is nl beperkt houdbaar, ondanks, dat het in de vriezer ligt en ik het altijd in tempex mee kreeg van de apotheek.
Goed, het is dus precies 1,5 jaar goed gegaan, grrrrr en nu begint het weer, dus handdoek in mijn nek, geen uniform aan, want dan ga ik nog harder zweten, de onder temperatuur en de vermoeidheid, die het met zich mee brengt. Het zijn voor ons gewoon tropen uren, als we werken en soms ben ik tenminste, de volgende dag nog niet eens hersteld en moet me afmelden op mijn werk. Ben ik nog licht in mijn hoofd, heb hoofpijn, heb weer eens kou op mijn spieren, gewoon omdat ik de hele dag NAT ben. :cry:
Goed, ik kom nu terug op het feit, dat jullie bang zijn om het te vertellen. Ik kan het me ook heel goed voorstellen, dat jullie het niet durven te vertellen, MAAR.........Ik vertel alles gewoon frank en vrij, leg uit wat hyperhidrosis is, dat het nog maar pas, een paar jaar, erkent wordt als een ziekte en handicap, en dat het heel langzaam uit de taboesfeer begint te komen. Ik vertel dan ook, dat er op het internet infotmatie te vinden is en niet in de laatste boeken, die bij ons op de afdeling liggen. Boeken waar alle medicijnen en kwalen in staan, boeken die zo'n 6 cm dik zijn en boeken die meer dan 1000 pagina's hebben. Zo nieuw is dus de ontdekking van hyperhidrosis.
Kom ik nu aan het eind van mijn verhaal, doordat ik er zo open over ben, en ook vertel welke moeite ik er voor moet doen en heb moeten doen in het verleden, hebben mijn vrienden en collegae, alsook de patienten, er begrip voor, zoals ik er bijloop. Waarom ik altijd extra kleren bij me heb, waarom ik in een 1 persoons huishouden, net zoveel trommels wasgoed heb als een normaal gezin, waarom ik altijd in T shirts van katoen loop en ga zo maar verder. Ik hoef het jullie niet te vertellen, want jullie moeten noodgedwongen hetzelfde.
Ik merk wel, dat ik altijd moet uitleggen, wat hyperhidrosis is, en krijg dan nog wel eens te horen, ach, die opvliegers heb ik ook, totdat ze een dag meelopen en zien, hoe erg het is en hoe nat ik word, de staaltjes van mijn hoofd zien lopen, want dat zijn geen druppels meer, maar straaltjes,
DAN geloven ze pas, dat het overmatig zweten is. Maar, die mensen houd je altijd, die zeggen "ach, zweten is gezond, beter dan als je niet kan zweten". Dan leg ik het maar weer uit en 9 van de 10 keer begrijpen de mensen het dan. Zoniet, dan zijn het sufkoppen, die je vriendschap niet waard zijn. :evil:
Maar, mijn advies is, wees er open over tegen iedereen, probeer over de drempel heen te stappen, je zal zien, dat het meevalt. Je komt er toch niet onderuit, want je kan het echt niet altijd verbergen.
Mij bevalt het prima, om iedereen, die het ziet in te lichten, WE MOETEN VAN DIE TABOE SFEER AF, DES TE EERDER WORDT ER WEER ECHT WAT AAN GEDAAN!!!!!!!!! :!: :!: :!:
Groetjes Ina