door Caroline_o » di 11 jun 2019, 16:44
Oke... glyco is een wondermiddel! Ik heb de dosis verhoogd naar 2 mg. Twee pilletjes tegelijk innemen.
Ik heb gister in de bloedhitte eindelijk eens leren schoenen met een open teen aan kunnen hebben zonder natte voeten te krijgen!
Droge voeten, droge handen, droge oksels, eigenlijk is alles droog. Zelfs geen klamme huid met de warmte wat ik gewoonlijk niet als vervelend ervoer, want dat heeft ieder mens. Kortom, ik ben een zeer gelukkig mens. Jammer alleen dat ik pas sinds kort van dit middel af weet.
Had ik dit jaren eerder geweten, was mijn leven een heel stuk prettiger geweest op heel veel vlakken. Met natte handen kom je niet ver in het leven.
Enfin, ik ben echt superblij nu. Binnenkort ga ik solliciteren buiten de deur. Dat kan nu! Ik hoef niets te verzinnen, zoals mijn hand vlak voordat ik op sollicitatie moest in een verband te wikkelen en zeggen dat ik mijn pols verstuikt had. Ik heb vaker niet gesolliciteerd dan wel. Ik hoef me als ZZP'er niet meer verstoppen thuis achter mijn laptop om teksten te schrijven voor websites. Nee, ik hoef niet meer achter de coulissen te blijven. Ik kan mezelf presenteren, vergaderingen bijwonen, naar zakelijke afspraken gaan met mijn compagnons. Tot nu toe ging ik liever niet mee als er handen geschud moesten worden.
Als we uit gingen en nieuwe mensen ontmoetten, dan gaf ik ze een knuffel en zei dat het een buitenlandse gewoonte is om mensen een knuffel te geven in plaats van een afstandelijke hand. Iedereen vond dat geweldig gelukkig. In het uitgaansleven is dat natuurlijk ook heel anders. Mensen reageren anders, ook al gaf ik ze per ongeluk wel eens een vochtige hand.
Ik ging niet mee naar specifieke sociale gelegenheden als het niet perse hoefde. Ik wilde geen handen geven, dat vooruitzicht maakte mij al gefrustreerd. Alleen mijn vrienden, familie en kennissen die van mijn probleem wisten, vonden het niet erg. Zij gaven uit respect voor mij, mij geen hand maar een knuffel of een kus.
Handen geven was nooit een optie zonder eerst mezelf te excuseren voor mijn klamme en vaak natte handen.
Maar nu.....ik wil de hele wereld wel een hand geven, maar dat staat een beetje gek. Iedereen is blij voor me! En ik kan weer mensen aanraken zonder dat ze meteen een natte plek voelen. Iemands arm aanraken, iemand masseren, aanraken in het algemeen met mijn handen, het kan! Mijn handen zijn droog.
Ik verheug me nu al op de pedicure-behandeling die ik mezelf cadeau ga geven. Nooit ben ik naar een pedicure geweest, want ja, natte voeten en dat werd alleen maar erger als iemand ze aanraakte. Ik verheug me op een bezoek aan een schoenenwinkel waar ik, zonder bang te hoeven zijn of iemand mijn in pantykousen gehulde natte voeten zou zien, met droge voeten schoenen kan passen. Geen klamme plek meer op de vloer waar mijn voet had gestaan. Geen schaamtegevoelen meer. Geen nerveus gevoel, waardoor je nog harder gaat zweten. Niets van dat alles.
Mijn voeten zijn droog.
Ik kan nog wel even doorgaan met het benoemen, maar dan ben ik over een paar dagen nog niet klaar.
En niet alleen ik ben blij, mijn geweldige man is ook blij. Hij heeft mij nooit vies gevonden. Hij liep gewoon hand in hand met mij overal waar we naartoe gingen. Hij heeft me altijd een zeker gevoel gegeven. En daar ben ik hem dankbaar voor.
Glycopirronium rules!!!
Er gaat een nieuwe wereld voor je open zodra je dit medicijn gaat gebruiken. Echt!
Oh ja, de bijwerkingen.
Ik heb inderdaad een droge mond, droge ogen en zelfs een droge neus. De rest van de bijwerkingen heb ik niet.
Die droge mond vind ik geen probleem, die had ik ook toen ik medicatie voor ADHD slikte. Gewoon overal een flesje (in ieder geval voldoende) water mee naartoe nemen en het probleem is opgelost.
Droge ogen. Dat is vervelend, want ze gaan irriteren en worden daardoor rood. Daar zijn oogdruppels voor. Of een oogdouche.
Droge neus, dat gaat weer over, evenals de droge mond en droge ogen. De vraag is alleen wanneer. Maar ach, wat boeit mij dat??
Ik ben droog en dat is het allergrootste cadeau wat ik ooit in mijn leven heb mogen ontvangen!
Oke... glyco is een wondermiddel! Ik heb de dosis verhoogd naar 2 mg. Twee pilletjes tegelijk innemen.
Ik heb gister in de bloedhitte eindelijk eens leren schoenen met een open teen aan kunnen hebben zonder natte voeten te krijgen!
Droge voeten, droge handen, droge oksels, eigenlijk is alles droog. Zelfs geen klamme huid met de warmte wat ik gewoonlijk niet als vervelend ervoer, want dat heeft ieder mens. Kortom, ik ben een zeer gelukkig mens. Jammer alleen dat ik pas sinds kort van dit middel af weet.
Had ik dit jaren eerder geweten, was mijn leven een heel stuk prettiger geweest op heel veel vlakken. Met natte handen kom je niet ver in het leven.
Enfin, ik ben echt superblij nu. Binnenkort ga ik solliciteren buiten de deur. Dat kan nu! Ik hoef niets te verzinnen, zoals mijn hand vlak voordat ik op sollicitatie moest in een verband te wikkelen en zeggen dat ik mijn pols verstuikt had. Ik heb vaker niet gesolliciteerd dan wel. Ik hoef me als ZZP'er niet meer verstoppen thuis achter mijn laptop om teksten te schrijven voor websites. Nee, ik hoef niet meer achter de coulissen te blijven. Ik kan mezelf presenteren, vergaderingen bijwonen, naar zakelijke afspraken gaan met mijn compagnons. Tot nu toe ging ik liever niet mee als er handen geschud moesten worden.
Als we uit gingen en nieuwe mensen ontmoetten, dan gaf ik ze een knuffel en zei dat het een buitenlandse gewoonte is om mensen een knuffel te geven in plaats van een afstandelijke hand. Iedereen vond dat geweldig gelukkig. In het uitgaansleven is dat natuurlijk ook heel anders. Mensen reageren anders, ook al gaf ik ze per ongeluk wel eens een vochtige hand.
Ik ging niet mee naar specifieke sociale gelegenheden als het niet perse hoefde. Ik wilde geen handen geven, dat vooruitzicht maakte mij al gefrustreerd. Alleen mijn vrienden, familie en kennissen die van mijn probleem wisten, vonden het niet erg. Zij gaven uit respect voor mij, mij geen hand maar een knuffel of een kus.
Handen geven was nooit een optie zonder eerst mezelf te excuseren voor mijn klamme en vaak natte handen.
Maar nu.....ik wil de hele wereld wel een hand geven, maar dat staat een beetje gek. Iedereen is blij voor me! En ik kan weer mensen aanraken zonder dat ze meteen een natte plek voelen. Iemands arm aanraken, iemand masseren, aanraken in het algemeen met mijn handen, het kan! Mijn handen zijn droog.
Ik verheug me nu al op de pedicure-behandeling die ik mezelf cadeau ga geven. Nooit ben ik naar een pedicure geweest, want ja, natte voeten en dat werd alleen maar erger als iemand ze aanraakte. Ik verheug me op een bezoek aan een schoenenwinkel waar ik, zonder bang te hoeven zijn of iemand mijn in pantykousen gehulde natte voeten zou zien, met droge voeten schoenen kan passen. Geen klamme plek meer op de vloer waar mijn voet had gestaan. Geen schaamtegevoelen meer. Geen nerveus gevoel, waardoor je nog harder gaat zweten. Niets van dat alles.
Mijn voeten zijn droog.
Ik kan nog wel even doorgaan met het benoemen, maar dan ben ik over een paar dagen nog niet klaar.
En niet alleen ik ben blij, mijn geweldige man is ook blij. Hij heeft mij nooit vies gevonden. Hij liep gewoon hand in hand met mij overal waar we naartoe gingen. Hij heeft me altijd een zeker gevoel gegeven. En daar ben ik hem dankbaar voor.
Glycopirronium rules!!!
Er gaat een nieuwe wereld voor je open zodra je dit medicijn gaat gebruiken. Echt!
Oh ja, de bijwerkingen.
Ik heb inderdaad een droge mond, droge ogen en zelfs een droge neus. De rest van de bijwerkingen heb ik niet.
Die droge mond vind ik geen probleem, die had ik ook toen ik medicatie voor ADHD slikte. Gewoon overal een flesje (in ieder geval voldoende) water mee naartoe nemen en het probleem is opgelost.
Droge ogen. Dat is vervelend, want ze gaan irriteren en worden daardoor rood. Daar zijn oogdruppels voor. Of een oogdouche.
Droge neus, dat gaat weer over, evenals de droge mond en droge ogen. De vraag is alleen wanneer. Maar ach, wat boeit mij dat??
Ik ben droog en dat is het allergrootste cadeau wat ik ooit in mijn leven heb mogen ontvangen!